تاریخچه تجارت

پرواضح است که در زمان قدیم کالاهای شهری را بواسطه کاروان بشهر دیگر میبردند چنانکه الاَّن هم در ایران و بعضی از ممالک شرقی معمول است و در کتاب مقدس قرآن نیز آمده است که حضرت یوسف را به قافله ای از تجار فروختند. اول تجارتی که گوشزد ما میشود تجارت اعراب بود که با سرزمین هند داشته، کالاهای خود را بواسطه کاروان ها به آن سرزمین میفرستادند و از آنجا نیز کالاهای دیگر را به کشور خود می آوردند.

تجارت بشر اولیه به تهاتر یا همان تعویض جنس با جنس صورت می گرفت كه هر كسی محصول كار خویش را با محصول دیگری تعویض می كرد. به این صورت رفع نیاز صورت می گرفت و نیازی هم به واسطه در امور بازرگانی نبود چون اجتماعات بشری كوچك بودند ونیازهاو احتیاجات نیز كوچك و محدود بود. و وقتی كه اجتماعات بشری بزرگتر شد، محصول كار انها بزرگتر و متنوع تر شده و احتیاجات نیز بیشتر شده و از این طرق واسطه های بازرگانی به وجود امد. كالاها را از شهری به شهر و از كشوری به كشور دیگر می بردند و مدتها طول كشید تا در بین مردم داد وستد رونق پیدا كند.

پیش از تاریخ

پیشنیه تجارت به ده ها هزار سال قبل بر می گردد. منشأ بازرگانی (تجارت) با آغاز رفت وآمدهای (ارتباطات) مردمان در زمان پیشاتاریخ (ماقبل تاریخ) آغاز شده‌است. بازرگانی هسته زندگی مردم پیش از تاریخ است، آنجا که انسان ها برای تامین نیاز های خود مجبور به داد و ستد کالاها بودند و در آن زمان که هنوز سکه و پول اختراع نشده بود، کالا و خدمات را از یکدیگر قبل از نوآوری مدرن و ایجاد ارز مبادله می‌کردند. به عنوان مثال شما کالایی مانند لوبیا داشتید و برای پخت و پز به نمک احتیاج داشتید برای این که نمک داشته باشید باید مقداری لوبیا به فردی که نمک داشت می دادید و در ازای آن نمک دریافت می کردید البته که این تجارت های کالا به کالا بر اساس ارزش کالاها نیز بوده است در گذشته تجارت بدون پول و کالا به کالا به این راحتی نبوده مثلاً امکان داشته که کسی که نمک دارد احتیاجی به لوبیا نداشته باشد در این جا صاحب لوبیا برای بدست آوردن نمک باید یک رابطی داشته باشد که برای گرفتن نمک با آن بتواند تبادل کالا را انجام دهد رابط مثل پول در زمان امروزی بوده است مانند سنگ واشیای قیمتی. در ابتدا پول به شکل امروزی نبود ، سنگ های گرانقیمت ، سکه ، فلزات گرانبها جزو مواردی بودند که شما در خصوص دریافت کالا یا خدمات در تجارت پراخت و دریافت می کردید. ولی جالب است بدانید که انسان ها زمانی به جای پول از خوک ، صدف های دریایی نادر ، دندان نهنگ و حتی گاو استفاده می کردند.

پیتر واتسون پیشینه بازرگانی را از حدود ۱۵۰٫۰۰۰ سال پیش می‌داند. باور بر این است که نخستین کالای بازرگانی که در دوره پیش از تاریخ پیدا شده، یافته های باستان شناسان از شواهدِ تبادل (دادوستد) ابسیدین (شیشه آتشفشانی) از آناتولی به ایران و میانرودان و نیز سنگ چخماق (آتشزنه) در دوره عصر حجر (پارینه سنگی) است.

کم کم با رونق گرفتن و به وجود آمدن پول ، تقریبا معاملات کالا به کالا به شکل سنتی منسوخ شد و امروزه کمتر شاهد این نوع تجارت ها هستیم. تجارت امروزه به شکل های متنوعی انجام می شود ، شاید دیگر در تجارت هیچوقت کسی کالایی را مشاهده نکند.

ابسیدین

نخستین کاربرد ابسیدین در خاور نزدیک در دوران پارینه سنگی زیرین و میانی است. بوسانکوات یکی از پژوهشگران است که تجارت سنگ را، در حفاری در سال ۱۹۰۱ یافته‌است. طبق شواهد و اسناد کشف شده تجارت اولین بار در جنوب غرب آسیا آغاز شد. گمان می‌شود که از ابسیدین به عنوان یک ماده برای ظروف یا ابزار برش استفاده می‌شد، هر چند از مواد دیگر به آسانی قابل تهیه تر بود، به‌جای آن، کاربران ابسیدین از ثروتمندان در نظر گرفته شده‌اند گروهی از قبیله که از آن برای وظایفشان بهره می‌بردند و بعنوان ” مرد ثروتمند سنگ چخماق (آتشزنه) ” نامیده می‌شدند. تجارت این ماده در اروپا در دوران نوسنگی در مدیترانه بود. در حدود ۱۲،۰۰۰ سال قبل از میلاد شبکه‌ای از آناتولی به عنوان منبع اصلی برای بازرگانی با شرق دریای مدیترانه، ایران و مصر بود (با توجه به مطالعه زارین در سال ۱۹۹۰).

گسترش بازرگانی

مواد بکار رفته برای ساخت جواهرات در مصر از۳۰۰۰ سال قبل از میلاد خرید و فروش می‌شد. پیشگام جاده ابریشم یا همان جاده یشم هزاران سال پیش از این در سبزدشتهای اوراسیا پر رفت وآمد و شناخته شده بود. اولین بازار داد و ستد جهان در 3000 سال قبل از میلاد در چین بدست امپراتور شن نونگ گشوده شد. چینی ها در قدیم سرآمد تجارت جهان بوده و در سال 1295 میلادی نظم و ترتیب تجارت داخلی و خارجی در آب و خشكی باعث تعجب مارکوپولو جهانگرد ونیزی واقع شد.

در دورانهایی پس از آن، راههای دور بازرگانی دیگری نزدیک به سه هزار سال پیش از میلاد پدیدار شد، زمانی که سومری ها در بین النهرین با تمدن هاراپا از دره سند دادوستد می‌کردند. سومری ها در سواحل دجله و فرات و بنادر غربی خلیج فارس تجارت منظمی را ایجاد كرده بودند و كشتی های تجاری آنها در كلیه بنادر خاورمیانه رفت و آمد داشت. جالب این است که در آن زمان قوانین تجاری راجع به حمل و نقل، حسابداری، خیانت در امانت، نوشته بودند و برای كشتی ها بارنامه صادر می كردند.

البته واضح است که وسایط دیگر مثل دریاها و رود میان مردم این شهر و شهر دیگر بود لکن اسباب تردد هنوز بدان درجه نرسیده بود که بکمال سهولت از آب گذرند و دایره تجارت را وسعت دهند و اول طایفه ای که بواسطه تجارت شهرت یافت فینیقیان بودند که صیدون بندرگاهش بود. در اثر پیشرفت تمدن از شرق به غرب كشورهای بابل، مصر و فنیقیه بوجود آمدند و وارد تجارت شدند.

در بابل برای اولین بار تجارت به صورت عمده فروش و خرده فروش و به شكل جداگانه صورت گرفت.

فنیقیه نیز بخاطر موقعیت خاص جغرافیایی که داشت به مركز تجاری بین المللی آن دوره تبدیل شد و تجار بزرگ اداره امور كشور را به دست گرفتند و به آنها لقب ملت تاجر را داده بودند. فنیقی ها، که بازرگانان دریا نام گذاشته شده‌اند، در سراسر دریای مدیترانه، و تا بریتانیا در شمال برای منابع قلع برای ساخت برنز سفر می‌کردند. برای این خواسته، آن‌ها بندرگاههای یونانی نشین بازرگانی به نام هسته بازرگانی را پایه گذاری کردند.

مصریان در تجارت ید طولانی داشتند و کالاهای هندی را به سرزمین خود و کالاهای خویش را به هند و سایر شهرهایی که مجاور دریای متوسط بودند میفرستادند و حضرت یعقوب نیز اشاره به تاجران آن زمان مینماید که شهر به شهر برای جلب منفعت گردش میکنند.

شاهنشاهی هخامنشیان، در جایگاه نخستین فرمانروایی بزرگ دوران تاریخی، براستی شرق و غرب را به هم پیوند داد و جاده شاهی از خراسان بزرگ در شرق ایران به سارد در آناتولی شاهراهی بازرگانی بود که روند تاریخ را دگرگون کرده، الگویی برای فرمانروایان پس از خود در کار بازرگانی و فراهم کردن زیرساختهای آن و مایه آشنایی شرق و غرب گردید.

از آغاز تمدن یونانی تا فروپاشی امپراتوری روم در سده پنجم میلادی، بازرگانی ادویه ارزشمند به اروپا از شرق دور، بازرگانی پر سودی از هند بود. در یونان تجارت به درجات بالایی رسید و برخلاف دیگر كشورها تجارت داخلی رونق گرفت. واردات و صادرات از بازرگانان داخلی جدا شد و ارسال مسطوره جنس و توافق بر روی آن و بعد از انتخاب فرستادن كالا به دست متقاضی از ابداعات مردم یونان بود.

رومیان باستان اعتقادی به تجارت نداشتند و جنگ و سیاست را تنها مسایل عالی بشمار می اوردند. اما به دلیل قرض هایی كه دولتمردان و سیاستمداران از بازرگانان نموده بودند گسترش و نفوذ بازرگانی و تجارت افزایش یافت و بنادر بزرگ و انبارهای عظیم و بازارهای داد و ستد بنا شد و روم، مخصوصا از لحاظ حجم معاملات، در تجارت فوق العاده ترقی كرد. آنان شبکه پایدار و امن حمل و نقل را به راه انداخته، کالاهای بازرگانی را بی واهمه از دزدی دریایی جابجا می‌کردند.

با شروع قرون وسطا و پا گرفتن فئودالیسم داد و ستد رو به قهقرا رفت. از آنجا که فئودالها به کشاورزی علاقه داشتند تمام كوشش مردم صرف كشاورزی می شد. آن دوره كشاورزی را تنها فعالیت تولیدی می دانستند وتجارت را اتلاف وقت و كار بدون نتیجه می پنداشتند.

فروپاشی امپراتوری روم و قرون وسطی، بستری ناپایدار برای اروپای غربی و فروپاشی شبکه‌های بازرگانی در جهان غرب را به ارمغان آورد. تجارت با این حال پیگیری شد و در میان پادشاهی آفریقا، شرق میانه، هند، چین و جنوب شرق آسیا شکوفایی یافت. بازرگانی برخی در غرب رخ داد. برای نمونه، رادانیست‌های قرون وسطی یا گروهی از بازرگانان یهودی که بین مسیحیان اروپا و مسلمانان خاور نزدیک داد و ستد می‌کردند.

قرون وسطی

در طول قرون وسطی، آسیای مرکزی، مرکز اقتصادی جهان بود. سغدیان شرق و غرب را در مسیر تجارت تحت سلطه داشتند که به عنوان جاده ابریشم پس از قرن ۴ تا قرن ۸ میلادی، با سویاب و تالاس در میان مراکز اصلی خود در شمال شناخته شده‌اند. آن‌ها بازرگانان کاروان اصلی آسیای مرکزی بودند. از قرن ۸ تا ۱۱، وایکینگ‌ها و وارانجیان‌ها در اسکاندیناوی سفرهای تجاری می‌کردند. وایکینگ‌ها به اروپای غربی سفر می‌کردند، در حالی که وارانجیان‌ها به روسیه می‌رفتند. هانسیتیک اتحاد تجاری شهرستانهایی است که انحصار تجارت را در بیشتر شمال اروپا و منطقه بالتیک، بین قرن ۱۳ و ۱۷ در اختیار داشتند.

تاریخچه کشف

واسکوداگاما پیشگام تجارت ادویه اروپا بود در سال ۱۴۹۸ او بعد از سفر در اطراف دماغه امید نیک در نوک جنوبی قاره آفریقا به کالیکات رسید. پیش از این، جریان ادویه از هند به اروپا توسط قدرت‌های اسلامی، به ویژه مصر کنترل می‌شد. تجارت ادویه از اهمیت اقتصادی زیادی برخوردار بود و محرک تاریخچه کشف در اروپا بود. ادویه جات، ترشی جات و برخی از کالاهای که با ارزش‌ترین بودند، از جهان شرق به اروپا منتقل می‌شدند و گاهی اوقات رقیب طلا می‌شدند در قرن شانزده، هفده استان مرکز تجارت آزاد، با هیچ کنترل ارز، و دفاع از حرکت آزاد کالا بود. در قرون ۱۷ و ۱۸ تجارت بین الملی وضع دیگری به خود گرفت. و مراكز بزرگ تجارت در اروپای غربی مخصوصا آلمان، فرانسه، هلند، انگلستان بوجود آمد.

تجارت در هند شرقی توسط پرتغال در قرن ۱۶، هلند در قرن ۱۷، و بریتانیا در قرن ۱۸ تحت سلطه بود. امپراتوری اسپانیا روابط تجاری به‌طور منظم در سراسر اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام را توسعه داده بود. بعد آن مخصوصا در قرن ۱۹ بورس ها و بانك های عظیم و اعتبارات تجاری و راهنمایی حمل و نقل و دیگر تسهیلات تجاری مدرن بوجود آمد.

آدام اسمیت در سال ۱۷۷۶، با چاپ مقاله تحقیق در ماهیت و علل ثروت ملل، این سیاست موازنه بازرگانی کشور را مورد انتقاد قرار داد. و استدلال کرد که ملت‌ها می‌توانند از تخصص اقتصادی فقط به عنوان شرکت‌های زیادی بهره مند شوند. از آنجا که تقسیم کار به اندازه بازار محدود می‌شد، او گفت که کشورها با دسترسی به بازارهای بزرگتر قادر به تقسیم کار مؤثر تر و در نتیجه سازنده تر خواهند بود. اسمیت گفت: که او کنترل واردات و صادرات را در نظر گرفته که به تجارت ملت‌ها به عنوان یک کل به نفع صنایع خاص آسیب می‌رساند. در سال ۱۷۹۹، کمپانی هند شرق هلندی، که قبلاً بزرگترین شرکت جهان بود تا حدی به دلیل افزایش تجارت آزاد رقابتی، ورشکسته شد.

قرن بیستم

رکود بزرگ اقتصادی از سال ۱۹۲۹ تا اواخر ۱۹۳۰ وجود داشت. در طی این مدت، افت بزرگ در تجارت و سایر شاخص‌های اقتصادی دیده شد. عدم وجود تجارت آزاد توسط بسیاری به عنوان یک عامل اصلی رکود در نظر گرفته شد. فقط در طول جنگ جهانی دوم رکود اقتصادی در ایالات متحده به پایان رسید. همچنین در طول جنگ، در سال ۱۹۴۴، ۴۴ کشور توافقنامه برتون وودز را، برای جلوگیری از موانع تجاری ملی امضا کردند، برای جلوگیری از رکود که راه اندازی قوانین و نهادها برای تنظیم اقتصاد سیاسی بین الملل بود: صندوق بین المللی پول و بانک بین المللی بازسازی و توسعه را ادامه دادند (که بعدها به بانک جهانی و بانک تسویه بین‌المللی تقسیم شده‌است). این سازمان‌ها در سال ۱۹۴۶ عملیاتی شدند پس از آنکه کشورها به اندازه کافی این توافقنامه را به تصویب رساندند. در سال ۱۹۴۷، ۲۳ کشور با توافقنامه عمومی تعرفه و تجارت برای ترویج تجارت آزاد موافقت کردند.

تجارت آزاد

تجارت آزاد بیشتر، در اواخر قرن ۲۰ و اوایل ۲۰۰۰وجود داشت. اتحادیه اروپا در ۱۹۹۲ موانع تجارت داخلی در کالا و کار را برداشت. 1 ژانویه، ۱۹۹۴ موافقتنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) تصویب شد. سال ۱۹۹۴ موافقتنامه GATT در مراکش سازمان تجارت جهانی را ایجاد کرد. در ۱ ژانویه ۱۹۹۵ سازمان تجارت جهانی برای تسهیل تجارت آزاد، توسط حکم متقابل مورد علاقه ملت‌ها و تجارت میان تمام امضاء کنندگان ایجاد شد. EC اتحادیه اروپا، که اتحادیه اقتصادی (EMU) در سال ۲۰۰۲ بود، از طریق معرفی یورو، و ایجاد این یک بازار واقعی بین ۱۳ کشور عضو، از تاریخ ۱ ژانویه، ۲۰۰۷ تشکیل شد. سال ۲۰۰۵، توافقنامه تجارت آزاد آمریکای مرکزی، شامل ایالات متحده و جمهوری دومینیکن به امضاء رسید.

حمایت گرایی

حمایت گرایی سیاست‌های محدودکننده و منع تجارت بین کشورها و در تضاد با سیاست‌های تجارت آزاد است. این سیاست اغلب به صورت تعرفه‌ها و سهمیهٔ محدودکننده انجام می‌شود. سیاست‌های حمایت گرایی به ویژه در ۱۹۳۰، بین رکود اقتصادی و شروع جنگ جهانی دوم رایج بود.

دین

آموزه‌های مسلمانان آن‌ها را تشویق به تجارت (و محکوم کردن ربا) می‌نماید. تجارت در جامعه مزایایی دارد ولی تجارت غلط و بدون رعایت مؤلفه‌های دینی غنی را غنی تر و فقیر را فقیر تر می‌سازد. چنانچه تقلب و غش در معامله یکی اسباب بطلان معامله مطرح شده‌است و رعایت انصاف به عنوان یکی از مؤلفه‌های دینی برای رعایت حال تمام خریداران مورد تأکید دین اسلام است. آموزه‌های یهودی مسیحی معامله گران را برای جلوگیری از افزایش تقلب تشویق می‌کند.

توسعه پول

اولین نمونه از پول، اشیاء با ارزش بود. این پول کالا نامیده می‌شد و شامل هر کالای به‌طور معمول در دسترس است که ارزش ذاتی دارد، نمونه‌های تاریخی آن عبارتند از: خوک، صدف‌های نادر، دندان نهنگ، و (اغلب) گاو. در قرون وسطی در بابل، نان به عنوان شکل اولیه پول مورد استفاده قرار گرفت. در مکزیک دانه‌های کاکائو پول بودند. نرخ ارز به عنوان پول استاندارد برای تسهیل مبادله گسترده‌تر کالاها و خدمات معرفی شده بود. این اولین مرحله از ارز است، که در آن فلزات با ارزش ذخیره شده، و نمادها به نمایندگی از کالاها مورد استفاده قرار گرفت، تشکیل اساس تجارت از ۱۵۰۰ سال پیش بود. نمونه‌هایی از سکه‌ها از اولین جوامع در مقیاس بزرگ، اگر چه در ابتدا این‌ها توده بی نام و نشان از فلزات گرانبها بودند. اسپارت باستان برای دلسرد کردن شهروندان خود از درگیر شدن در تجارت خارجی سکه از آهن ضرب کرد.

روند کنونی

دور دوحه

دور دوحه مذاکرات سازمان تجارت جهانی با هدف کاهش موانع تجارت در سراسر جهان، با تمرکز بر تجارت عادلانه تر برای کشورهای در حال توسعه‌است. مذاکرات برای از بین بردن شکاف بین غنی و کشورهای توسعه یافته، به نمایندگی از G20، و کشورهای عمده در حال توسعه صورت گرفته‌است. یارانه‌های کشاورزی مهم‌ترین مسئله‌است که بر اساس سخت‌ترین مذاکره‌ها توافق شده‌است. در مقابل، توافق زیادی در تسهیل تجارت و ظرفیت‌سازی وجود دارد. دور دوحه در دوحه، قطر، آغاز شد و مذاکرات پس از آن در: کانکون، مکزیک، ژنو، سوئیس و پاریس، فرانسه و هنگ کنگ ادامه یافت.

چین

از حدود ۱۹۷۸، دولت جمهوری خلق چین (PRC) آزمایش در اصلاحات اقتصادی را آغاز کرد. در مقایسه با سبک قبلی اقتصاد برنامه ریزی متمرکز شوروی، اقدامات جدید به تدریج محدودیت‌های اعمال شده بر روی کشاورزی، توزیع کشاورزی و چند سال بعد، شرکت‌های شهری و کاری را دربرداشت. رویکرد بازار محور ناکارآمدی و تحریک سرمایه‌گذاری‌های خصوصی، به ویژه کشاورزان را کاهش می‌دهد، که منجر به افزایش بهره وری و خروجی می‌گردد. یکی از ویژگی‌ها استقرار چهار (بعد از پنج) در مناطق ویژه اقتصادی واقع در امتداد سواحل جنوب شرقی بود. اصلاحات نشان داد که موفقیت چشمگیری در افزایش خروجی، تنوع، کیفیت، قیمت و تقاضا است. در شرایط واقعی، اقتصاد در اندازه بین ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶، دو برابر شد و دوباره در سال ۱۹۹۴ دو برابر شد، و دوباره در سال ۲۰۰۳انجام شد. به صورت واقعی سرانه، دو برابر از پایه ۱۹۷۸، در سال ۱۹۸۷، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۶ صورت گرفت. سال ۲۰۰۸، اقتصاد ۱۶٫۷ برابر اندازه آن در سال ۱۹۷۸ بود، و ۱۲٫۱ برابر سطح قبلی سرانه بود. پیشرفت تجارت بین‌المللی حتی با سرعت بیشتری به‌طور متوسط هر ۴٫۵ سال، دو برابر شده‌است. مجموع تجارت دو طرفه در ژانویه سال ۱۹۹۸ که از سطح تجارت تمام سال ۱۹۷۸ و سه ماهه اول سال ۲۰۰۹، بیش از سطح تجارت تمام سال ۱۹۹۸ بود. در سال ۲۰۰۸، تجارت دو جانبه چین بالغ بر ۲،۵۶ تریلیون دلار آمریکا است. در سال 1991 چین به گروه انجمن همکاری‌های اقتصادی آسیا و اقیانوس آرام، پیوست. در سال ۲۰۰۱، نیز به سازمان تجارت جهانی پیوست.

تجارت جهانی

بازرگانی جهانی، دادوستد کالا و خدمات در سراسر مرزهای کشورها است. در بیشتر کشورها، نشان دهنده بخش بزرگی از تولید است. با آنکه که بازرگانی جهانی در سراسر تاریخ (جاده یشم، جاده ابریشم، جاده کهربا) برپا بوده‌است، ارزش اقتصادی، اجتماعی، سیاسی آن در همین چند سده، بیشتر بدنبال انبوه‌ساز شدن، ترابری پیشرفته، جهانی شدن، شرکت‌های چند ملیتی، و صادرات افزایش یافته‌است. در واقع، شاید مایه پیشرفت روزافزون بازرگانی جهانی همین است که بیشتر منظور از اصطلاح “جهانی شدن” است. نشانه پیشرفت در بازرگانی را می‌توان در ناسازگاری میان کشورهایی مانند کره جنوبی، که راهبرد انبوهسازی صادرات گرا، و هند، که راهبرد بسته تری دارد در تاریخ دید (گرچه هند باز کردن اقتصاد خود را از سال ۲۰۰۵ آغاز کرده‌است،). کره جنوبی بسیار بهتر از ترازهای اقتصادی هند در بیش از پنجاه سال گذشته کارکرد داشته است، اگر چه پیروزی آن نیز با پشتوانه نهادهای دولتی کارساز است.

مصوبات بازرگانی

تحریم، مرزبندی بازرگانی با یک کشور ویژه است که گاهی به آن برای کیفر آن کشور برای برخی از کارها به کار گرفته می شود. تحریم، یک گونه سختگیرانه از مرزبندی زورگویانه، و بستن راه بازرگانی یک کشور دیگر است. برای نمونه، آمریکا تحریم در برابر کوبا را برای بیش از ۴۰ سال دنبال کرده‌است.

موانع بازرگانی

اگر چه بیشتر جاها، مرزبندیهای بازرگانی در میان کشورها هست، بازرگانی جهانی با سهمیه و مرزبندیهای دولتی برنامه ریزی و با تعرفه مشمول مالیات است. تعرفه بیشتر بر واردات است، اما گاهی پیش می آید که کشورها دیگر کشورها را به پرداخت تعرفه یا یارانه‌های صادراتی را وادار کنند. همه اینها موانع تجاری نامیده می‌شوند. اگر دولت موانع (بازدارنده های) بازرگانی را کنار بگذارد، یکی از زمینه های بازرگانی آزاد هست. دولتی که راهبردهای پشتیبانی از فراورده های داخلی را پیاده می‌کند موانع بازرگانی را پدید می آورد.

دسترسی برابر

جنبش بازرگانیِ برابر، همچنین به نام جنبش برابری بازرگانی شناخته شده و به گسترش بهره گیری از نیروی کار، استانداردهای زیست محیطی و اجتماعی برای ساخت کالاها، به ویژه برای بازیگران اقتصادی از جهان سوم و جهانی دوم می پردازد، چنین باورهایی این گفتمان را آغاز کرد که آیا بازرگانی باید به نام حقوق بشر برنامه ریزی شود؛ واردات از بنگاهی که خودخواسته استانداردهای تجارت منصفانه را دنبال کرده یا دولت‌ها که آن‌ها را از راه آمیزه ای از کار و قانون تجارت به کار می‌بندند. راهبردهای بازرگانیِ برابر به‌ گونه گسترده‌ای گوناگون است، مانند قدغن بودن یکسان کالاهای ساخته شده با بهره گیری از نیروی کار برده‌ها با کمترین دستمزد، مانند آن‌هایی که در ۱۹۸۰ قهوه فراوری می کردند. سازمان های غیر دولتی نیز نقش بزرگی را در گسترش استانداردهای بازرگانیِ برابر با کارکردی همچون بازرسان خودگردان برای سازگاری با باید و نبایدهای وابسته به این دیدگاه بازی می‌کنند.

این روزها تجارت خدمات بسیار زیاد شده اند که بصورت متقابل نیز انجام می شود ، شما برای دیگری خدمات حسابداری انجام می دهید و او نیز به جای اینکه به شما پول پرداخت کن به شما طراحی وب یاد می دهد ، در تجارت بحث زمان بسیار مهم است ، تجارت نیاز به انجام شدن در زمان و محدوده زمانی معین دارد ، مشتری شما الان نیاز به دریافت خدمات یا کالا از شما دارد ، اگر در زمان مناسب به اون خدمات یا کالا را تحویل ندهید یا تجارت موفقی نخواهید داشت یا اینکه مشتریان خودتان را از دست می دهید.

ادامه دارد